o eiNaRin o graveyard

ช่วงนี้ CF(Comic Fighting) จนไม่ได้เป็นอันทำอะไร

เอารูป4หนุ่มCFschoolมาแปะๆๆ คนที่3นับจากซ้าย ที่ปิดตา ลูกอินะๆ =///=V (โดนตรบ)

http://i111.photobucket.com/albums/n134/Our-Times/CF%20TCM/YLGKRE.jpg

ฮา โชว์ไปงั้นแหละ สีก็ยังลงไม่เสร็จ (ที่จริงยังไม่ได้เริ่มลงด้วยซ้ำ ขี้เกียจ!!! [IMG]http://i111.photobucket.com/albums/n134/Our-Times/MSN/Vaka00.jpg[/IMG] )
เดี๋ยวอัพบล็อกเสร็จแล้วค่อยลงสีต่อ -3-" (แต่จะมาลงแบบที่ลงสีเสร็จเมื่อไหร่ไม่รู้ว)

ความจริงรูปที่จะเอามาลงมีเพียบเลย ในโฟโต้ปากเกร็ดจะ700รูปแย้ว~~ ตอนเบื่อค่อยค้นๆมาแปะละกัน บล็อกนี้อินะอยากอัพอะไรมีสาระ -3-" (แต่ตัวเองไม่ค่อยมี เลยไม่ได้อัพ "orz)

อาวละ ความจริงที่เกริ่นไป ลูกชายที่ปิดตาคนนั้น อินะคิดขึ้นมาว่าปิดตาแล้วเวลาเรียนจะเรียนยังไง ทั้งๆที่ปิดตา ก็เลยฉุกคิดให้ไปหาข้อมูลเกี่ยวกับคนตาบอด ก็เจอเรื่องสนุกๆเกี่ยวกับอักษรสำหรับผู้พิการทางตา หรือที่เรียกว่า อักษรเบรลล์ (Braille)

ประวัติ (ไม่สามารถให้เครดิทได้ เพราะอินะเซฟไว้นานมากจนลืมลิ้งค์ไปแล้ว...."orz)
   หลุยส์ เบรลล์ (Louis Braille) ชาวฝรั่งเศสผู้ประดิษฐ์ "อักษรเบรลล์” วันเกิด 4 มกราคม พ.ศ. 2352 ซึ่งเป็นระบบการอ่านสำหรับคนตาบอด เบรลล์ประสบอุบัติเหตุขณะกำลังเล่นอยู่ในร้านทำรองเท้าของพ่อจนทำให้เขาตาบอดสนิทเมื่ออายุ 3 ขวบ เมื่ออายุได้ 15 ปี เขาได้คิดประดิษฐ์อักษรเบรลล์ซึ่งเป็นอักษรสำหรับให้คนตาบอดใช้มือคลำอ่าน อาศัยแนวคิดจากตัวโดมิโนที่มี 6 จุด จัดวางไว้เป็นกลุ่มสร้างเป็นลักษณะจุดนูนแทนค่าพยัญชนะต่างๆ เขาสามารถสร้างอักษรที่แตกต่างกันออกมาได้ 63 แบบ ซึ่งสามารถแทนค่าตัวอักษรทุกตัวที่มีอยู่ได้จนหมดสิ้น รวมทั้งเครื่องหมายวรรคตอนและคำย่อต่างๆ ลักษณะของจุดนูนช่วยให้คนตาบอดอ่านได้ด้วยการสัมผัส คือใชปลายนิ้วลูบไปบนลายนูน ในช่วงเวลาที่เบรลล์ยังมีชีวิตอยู่ อักษรเบรลล์ที่เขาคิดค้นขึ้นยังไม่เป็นที่แพร่หลาย จนกระทั่งหลังจากเขาได้เสียชีวิตไปแล้ว ระบบอักษรดังกล่าวจึงค่อยๆ เป็นที่ยอมรับและแพร่หลาย กลายเป็นภาษามาตรฐานสำหรับคนตาบอดทั่วโลก

“เบรลล์” เป็นชื่อระบบการอ่านเขียนของคนตาบอด มาจากชื่อของ หลุยส์ เบรลล์ ตอน เกิดมาเมื่อ 195 ปีก่อน เด็กชาย เบรลล์เป็นเด็กตาดีที่อาศัยอยู่ในเมืองเล็กชานกรุงปารีส แต่พออายุ 3 ขวบไปนั่งดูพ่อทำรองเท้าอยู่ก็นึกอยากลองทำดูบ้าง จึงหยิบ เข็มเจาะรูรองเท้าขึ้น มาแต่เกิดพลาดไปถูกตาข้างหนึ่งจนบอด ไม่นานตาอีกข้างก็เกิดติดเชื้อจนหนูเบรลล์ตาบอดสนิทไปทั้ง 2 ข้างเมื่ออายุ 4 ขวบ เด็กชายคนนี้มีชีวิตต่อไปและกลายเป็นผู้มีคุณูปการแก่คนตาบอดทั่วโลก

เบรลล์ยังคงเข้าเรียนหนังสือรวมกับเด็กตาดีคนอื่น แต่ก็พบอุปสรรคใหญ่หลวง เพราะไม่ สามารถอ่านและเขียนได้ เช่น เด็กตาดี อายุ 10 ขวบ เบรลล์จึงถูกส่งไปเข้าโรงเรียนสอนเด็ก ตาบอดชายในกรุงปารีส ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนคนตาบอดแห่งแรก ๆ ของโลก แม้ว่าโรงเรียนจะมีกฎระเบียบเข้มงวดและนักเรียนต้องอยู่ในตึกที่อับชื้นก็ยังต้องนับว่าเขาโชคดี เพราะในยุคนั้นผู้คนมี ชีวิตลำเค็ญกระทั่งเด็กตาดีก็ยังต้องออกจากโรงเรียนตั้งแต่อายุ 12 เพื่อทำงาน ในโรงงานและเหมืองถ่านหิน

ทีนี่ เบรลล์ได้ฝึกอาชีพและหัดอ่านตัวอักษรโรมันที่พิมพ์นูนซึ่งเป็นระบบที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย แต่การจำแนกตัวอักษรนูน ดังกล่าวด้วยปลายนิ้วยังเป็นเรื่องยากสำหรับคนตาบอด

วันหนึ่งทหารปืนใหญ่ใจบุญชื่อ ชารลส์ บาร์บิเยร์ ได้เดินทางมาเยี่ยมโรงเรียนแห่งนี้ วันนั้นคงเป็นเหมือนวันอื่น ๆ ถ้าบาร์บิ เยร์ ไม่ได้เป็นผู้คิดระบบการกดจุดนูนบนกระดาษแข็งที่ทหารใช้อ่านด้วยนิ้วสัมผัสเพื่อส่งคำสั่งในสนามเพลาะตอนกลางคืนโดยไม่ ต้องพูดเสียงดัง ระบบดังกล่าวประกอบด้วยจุดนูนทั้งหมด 12 จุด แบ่งเป็น 2 แถว แต่ละแถวมีจุดนูน 6 จุด แต่ระบบ นี้ยากเกินกว่า ที่ทหารจะใช้ได้อย่างจริงจังจนต้องเลิกใช้ไปในที่สุด

แต่ในขณะนั้น เบรลล์ ซึ่งมีอายุแค่ 12 ขวบ รู้ว่าจุดพวกนี้มีประโยชน์ เขาคิดว่าน่าจะทำให้ง่ายขึ้นได้ และลองผิดลองถูกอยู่ นานกว่าจะค้นพบระบบ 6 จุด (2 แถว แถวละ 3 จุด) ซึ่งสร้าง ตัวอักษรและเครื่องหมายต่าง ๆ ได้ 64 แบบ ครอบคลุมตัวเลข คำย่อ และโน้ตดนตรีด้วย พอ เบรลล์อายุ 20 หนังสือเล่มแรกของเขาชื่อ Method of Writing Words, Music and Plain Song by Means of Dots, for Use by the Blind and Arranged by Them ก็ได้รับการตีพิมพ์เขาทำงานเป็นครูในโรงเรียนที่เขา เคยร่ำเรียนมาและเป็นครูที่เด็ก ๆ รัก

ตัวหนังสือของเบรลล์ช่วยให้คนตาบอดเปิดประตูสู่ความรู้และมีชีวิตในโลกนี้ด้วยความรื่นรมย์ได้เขาเสียชีวิตด้วยวัณโรคในวัยเพียง๔๓ปีไม่ทันได้รู้ว่าตัวอักษรของเขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางและถูกดัดแปลงเป็นภาษาต่างๆทั่วโลกตั้งแต่ภาษาอัลบาเนียนถึงซูลูร้อยปีต่อมาฝรั่งเศสจึงยกย่องเบรลล์เป็นวีรบุรุษของชาติ

อันนี้เป็นเบรลล์ภาษาอังกฤษ ถือว่าใช้กันเป็นสากล

http://i111.photobucket.com/albums/n134/Our-Times/braille-alpha.jpg

อ๊ะๆ สงสัยกันมั้ยคะ ว่าอักษรเบรลล์มีตตัวให่ตัวเล็กเหมือนภาษาอังกฤษรึเปล่า
คำตอบคือมีนะคะ

โดยที่แบ่งเป็นแบบนี้

http://i111.photobucket.com/albums/n134/Our-Times/MsgPlus_Img4292.png
จะเห็นว่าตัวMใหญ่ จะมีจุดบอกข้างหน้า เพื่อให้รู้ว่ามันตัวใหญ่ *3*!!!

http://i111.photobucket.com/albums/n134/Our-Times/MsgPlus_Img5569.png
ในกรณีที่เป็นตัวใหญ่หมด จะมีจุดบอก2รอบ

แต่ถ้าเป็นใหญ่สลับเล็กจะเป็นแบบนี้นะคะ

http://i111.photobucket.com/albums/n134/Our-Times/MsgPlus_Img6199.png

ภาษาไทยก็มีนะคะ >w<

http://i111.photobucket.com/albums/n134/Our-Times/BrailleThai.gif
http://i111.photobucket.com/albums/n134/Our-Times/BrailleThai2.gif

บังเอิญไปเจอเวปสนุกๆ เป็นเวปสอนภาษาเบรลล์สำหรับเด็ก สนุกมากมาย -3-
http://www.afb.org/braillebug/default.asp

เกมส์ "พิมพ์ตัวอักษรให้เป็นภาษาเบรลล์กันเถอะ!!"
http://www.afb.org/braillebug/thenamegame.asp

ชื่ออินะเขียนงี้แหละ -3-!!

http://i111.photobucket.com/albums/n134/Our-Times/MsgPlus_Img4973.png

ไว้มีโอกาส เดี๋ยวจะแปะเบรลล์แบบภาษาต่างๆนะคะ >w<

ดองข้ามปี ในที่สุดก็มาอัพ(???)

วันนี้ได้ดูทีวีเกี่ยวกับพะยูน

อินะนี่ก็เป็นคนชอบพะยูนอยู่แล้ว แต่ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับมันมากนัก

แต่วันนี้ก็ได้รู้อะไรเกี่ยวกับพะยูนหลายๆอย่าง แล้วก็ยิ่งชอบมันมากขึ้น (ที่จริงเรียกว่าเริ่มรักก็ได้ เหอะๆ)

อันดับแรก พะยูนไม่ใช่ปลานะคะ เพราะงั้นอย่าไปเรียก "ปลาพะยูน" ล่ะ อับอายเขา (ฮา)

พะยูนเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และ "มีไขมันในตัวน้อยมาก" ค่ะ เพราะงั้นเขตในการดงรงชีวิตจึงต้องเป็นน้ำที่มีอุณหภูมิอุ่น

หรือเป็นน้ำพุร้อน

ทั้งๆที่ไขมันน้อย แต่ตัวใหญ่ ก็เพราะลำไส้มันนยาวมาก ประมาณ 10 ม. ซึ่งเวลากินก็เลยกินเยอะ

แล้วก็เป็นสัตว์ที่รักสงบมากค่ะ ไม่มีการต่อสู้ ไม่มีการแย่งอาหาร ไม่มีการแย่งคู่

ตอนที่เห็นในสารคดี พะยูนเข้ามาหาคนแล้วให้เกาท้อง เกาหลังด้วยล่ะค่ะ พลิกตัวไปมาใหญ่เลย เหมือนกำลังเล่นอยู่ น่า

รักมากๆ

พะยูนมีน้ำนมที่ใต้รักแร้ทั้ง2ข้าง และจะออกลูกเพียงตัวเดียว (แต่ในบางครั้งอาจเกิดลูกแฝด แต่อัตราการเกิดขึ้นน้อยมาก

ประมาณ 0.2%)

และเพราะเป็นสัตว์ที่ว่ายน้ำเอื่อยๆ จึงมีสาหร่ายเกาะที่หลังด้วย แล้วคุณจะเห็นปลาตามหลังเป็นฝูงเพราะมาช่วยกิน

สาหร่ายล่ะค่ะ (ฮา)

พะยูนมีบรรพบุรุษเดียวกับช้างค่ะ สังเกตได้จากผิวของมันที่ย่น หยาบและไม่ลื่นเหมือนๆกับผิวช้าง ครีบข้างหน้า ตรง

ปลายจะมีลักษณะเหมือนเท้าของช้าง แล้วก็ใช้ครีบเดินใต้น้ำด้วยล่ะค่ะ (โอย พิมพ์ไปก็รู้สึกน่ารักจริงๆ สิ่งมีชีวิตตัวนี้)

พะยูนกลั้นหายใจได้นาน ใช้งานปอด90% ในขะที่มนุษย์ใช้เพียง10% และที่จมูกก็ทำหน้าที่คล้ายฝาปิด เพราะงั้นน้ำจะไม่

เข้าไปข้างใน (ตอนที่พะยูนขึ้นมาสูดอากาศ แรงดันในปอดมันเยอะเหมือนกันนะคะ หุหุ)

ถ้าเห็นมันนอนอืดหงายใต้น้ำ ที่จริงอาจจะยังไม่ตายนะคะ แค่เอาหลังไปถูกับหินใต้น้ำ สาหร่ายจะได้ออก (ฮา)

แล้วกเป็นเรื่องเศร้าที่การคิดค้นของมนุษย์ทำให้พะยูนบาดเจ็บ เพราะเรือยนต์ที่มีใบพัดหมุนด้วยความเร็วเฉือนเนื้อพะยูน

ไปหลายต่อหลายตัว ถ้าเกิดลองเปรียบเทียบก็ประมาณว่ามีใบพัดคมกริบมาลอยเฉียดๆเหนือหัวเรานั่นแหละค่ะ

ลำดับมั่วๆถั่วๆแฮะ... แต่นี่ก็เป็นข้อมูลที่ได้รับมาวันนี้

อินะอาจจะให้ข้อมูลไม่หมดก็ได้ เพราะมันค่อนข้างเยอะเหมือนกัน ถ้านึกอะไรได้จะกลับมาแก้แล้วกันค่ะ ส่วนถ้าใครอยาก

ได้ข้อมูลอื่นๆที่เกี่ยวกับพะยูนก็เซิจในกูเกิ้ลก้ได้นะคะ รายละเอียดเยอะเหมือนกัน

หวังว่าทุกคนที่อ่านจะได้รู้แล้วนะคะว่าพะยูนเป็นสัตว์ที่ "ไม่ได้อ้วน" "น่ารัก" และ "รักสงบ"

ถ้ามีคนมาล้อก็ภูมิใจไว้เลยว่าคนล้อมันไม่รู้อะไร แถมชมเราซะอีก (เริ่มจมูกยื่นยาว)

อ้อ แล้วก็หากินกับของเก่า

ภาพพะยูน(ที่วาดเมื่อ...เมื่อหลายเดือนก่อนที่จำไม่ได้)

พะยูนกับครูฝึก

สุดท้ายนี้ เรามาอนุรักษ์พะยูนกันเถอะค่ะ สัตว์ที่มีมาแต่ดึกดำบรรพ์ แล้วก็ไม่ทำอันตรายแบบนี้เราต้องช่วยกันดูแลนะคะ